In Barbarije

In Barbarije is het tweede deel van een driedelige reeks historische romans (Zonen van Jafeth) over de Hollanders en de slavenhandel in de 17e eeuw.

(verwacht: medio 2021)

Op deze site kunnen geïnteresseerde lezers aanvullende informatie vinden over de onderwerpen in het boek. Zie de knoppen in het kader.

Reinier Nooms - Schepen voor Algiers (ong. 1650)

 

Historische context:

Volgens recent onderzoek zijn tussen de 16de en 19de eeuw naar schatting 1,25 miljoen West- Europeanen gevangengenomen en tot slaaf gemaakt door ‘Barbarijse kapers’. In deze schatting zijn de christenslaven in het onafhankelijke Marokko (met de kapersteden Tetouan en Salé), Turkije en Egypte niet meegerekend. Volgens de Turkse historicus Halil Inalcik zou alleen al het Ottomaanse Rijk tussen 1450 en 1700 zo’n 2,5 miljoen Oost-Europese slaven via de Krim hebben geïmporteerd.

 

Op het hoogtepunt van de Barbarijse zeeroverij verbleven er continue grofweg 20.000 à 30.000 christenslaven in Algiers, ongeveer een kwart van de bevolking. De meerderheid hiervan keerde nooit naar huis terug. Het jaarlijks sterftecijfer (volgens een schatting van de historicus Robert C. Davis) lag op zo’n 17 procent, naast de slechts 8 procent die werd vrijgekocht, ontsnapte of als ‘renegaat’ (= bekeerling tot de islam) opging in de lokale gemeenschap.

 

Er is nog nauwelijks onderzoek gedaan naar het aantal Nederlanders dat tot slaaf werd gemaakt. Schattingen variëren van enige tienduizenden tot 7.000. Deze laatste schatting heeft echter alleen betrekking op het aantal opvarenden op Nederlandse koopvaarders dat als slaaf in Algiers terechtkwam, en dan nog over een periode van slechts één eeuw.

 

Pas in 1816 leidde een bombardement op Algiers door een gezamenlijke vloot van Engelse en Hollandse schepen tot het einde van de Algerijnse slavenhandel.